آغاز  چون  ز حق بود انجام  هم  بدوست

زینجا چو   بگذریم  بود  جا  بکوی دوست


ختم   رسل   چو  باشد  بحشر  شفیع   ما

ای دل مدار غم  که نکو حال ما   از اوست


سرمست  عشق  شاه  ولایت  روان  ماست

آتش نسوزد آنکه سرش گرم ازاین سبوست


رویید  خاک   درگه   زهرا   بموی  خویش

حوران  باغ  خلد  کشان  طره   مشکبوست


روی  حسن  ز جنت  فردوس  خوشتر است

خرم   دلی   که  مایل  آن  طلعت   نکوست


از عشق  خاک  کوی شه  تشنه  لب حسین

پیوسته همچو جوی روان اشک ما بروست


زین العباد  و  باقر  و  صادق   دین   شها

از    علمشان   مصحفه   آفاق   هایهوست


موسی ست  ماه هفتم  و از عشق  روی  او

سیر نجوم  و  گردش  گردون  هفت  توست

تقدیم به روح پاک پدر بزرگوارم